Smutno mi, Boże

Że z po­dró­ży da­le­kiej do oj­czy­zny pły­nę
I że się ser­ce z pier­si wy­ry­wa bez­rad­nie,
I że mnie cze­ka nie­bo oj­czy­zny mej sine,
Że już gwiazd nie zo­ba­czę, co błysz­czą jak żad­ne,
Że mnie sze­le­stem tkli­wym że­gna ci­che mo­rze —
Smut­no mi, Boże!

Dzi­kie nade mną pły­ną na pół­noc ła­bę­dzie,
Lecz znów przy­fru­ną nad mo­rze, gdy ze­chcą.
Że tam się uro­dzi­łem, gdzie przy­jąć mnie nie chcą.
Że kraj oj­czy­sty, kie­dyś był pięk­ny w le­gen­dzie.
Że mnie prze­kli­na ję­zyk, w któ­rym two­rze —
Smut­no mi, Boże!

Jajko

Było sobie raz jajko mądrzejsze od kury.
Kura wyłazi ze skóry,
Prosi, błaga, namawia: „Bądź głupsze!”
Lecz co można poradzić, kiedy się ktoś uprze?

Kura martwi się bardzo i nad jajkiem gdacze,
A ono powiada, że jest kacze.

Kura prosi serdecznie i szczerze:
„Nie trzęś się, bo będziesz nieświeże”.
A ono właśnie się trzęsie
I mówi, że jest gęsie.

Różewicz, Tadeusz

Polski poeta, dramatopisarz, scenarzysta filmowy, prozaik, satyryk, tłumacz poezji węgierskiej. Jeden z najwszechstronniejszych i najbardziej twórczych kontynuatorów literackiej awangardy w kraju i na świecie. Wielokrotnie wymieniany jako kandydat do Nagrody Nobla.

Odszedł 24 kwietnia 2014 roku.

---

        Tadeusz Różewicz urodził się 9 października 1921 roku w Radomsku. Jego ojciec, Władysław, był niższym urzędnikiem sądowym. Matka, Stefania Maria z Gelbardów, zajmowała się domem. Tadeusz miał starszego brata Janusza i młodszego Stanisława. W gimnazjum im. Feliksa Fabianiego uzyskał małą maturę. Dalszą edukację przerwał wybuch wojny.