Rewolucja znów pożera własne dzieci. Czyli ciemna strona akcji #MeToo

Panie coraz częściej oskarża się o nadużywanie stanowisk, aby zadość uczynić swemu „wyzwoleniu seksualnemu”. Tak jak spotkało to Katie Hill – kongresmenkę, która dwa tygodnie temu zrzekła się mandatu po zarzutach o relacje seksualne z członkiem personelu i wycieku do sieci jej nagich zdjęć.

Akcja #MeToo, mająca na celu nagłośnienie zjawiska molestowania seksualnego, na jakie narażone są kobiety (mężczyźni niby też, ale znacznie rzadziej) w pracy, rozpoczęła się w 2017 r. Uzyskała ona światowy rozgłos po tym, jak rok później Harvey Weinstein – jeden z producentów filmowych w Hollywood – został oskarżony przez nowojorską policję o „gwałt, przestępstwo na tle seksualnym, wykorzystywanie seksualne i molestowanie seksualne w związku z incydentami względem dwóch kobiet”. Od tego czasu mnóstwo kobiet zaczęło przypominać sobie, że doświadczyło niegdyś (zazwyczaj kilka dekad temu) molestowania, a nawet gwałtu.

Lewacka „logika”, czyli jak wygląda sprawiedliwość społeczna według lewaków

Takie pojęcia jak zasługa, zdolność, pracowitość, zapobiegliwość są traktowane jako wymysły „białych supremacjonistów” i jako takie muszą zostać odrzucone przy ocenie zdatności kandydata. Na ich miejsce wprowadza się ideę „różnorodności” płci, rasy, preferencji seksualnych, pochodzenia etnicznego, klasy ekonomicznej, religii i tak dalej.

Philip Carl Salzman, amerykański profesor antropologii, wskazał na trzy teorie, które ukształtowały ideologię i treści indoktrynacyjne dominujące w mediach, przemyśle rozrywkowym oraz edukacyjnym (tak, nauczanie na wszystkich szczeblach przekształciło się w fabrykę świadectw i dyplomów ukończenia danego etapu edukacji).