Wiem, że w życiu bywa różnie i nie każda mama jest idealna, czasem nawet i podła, ale to tylko w skali światowej niewielki procent. Większość kocha swoje dzieci ponad wszystko. Kiedy nas wychowuje i troszczy się o wszystko my (dzieci) przechodząc różne etapy, jak choćby dojrzewanie potrafimy dać mamie w „kość”. Poza dojrzewaniem robimy też przeróżne głupoty, błędy, a mama wszystko znosi, wszystko wybacza, zawsze w nas wierzy, bo tak właśnie kochają mamusie. Doceniamy to wszystko, kiedy jej zabraknie, wówczas chciałoby się cofnąć czas i wiele naprawić. Ile to razy pyskujemy z byle powodu, a nawet, jeśli jest ważny powód, to czyż nie lepiej go wybaczyć, tak jak mama wybaczała nam?.
Gdy dorastamy i zakładamy własne rodziny, wtedy często porady i troski mamy są w sposób brutalny ignorowane. Bo co ty tam mamo wiesz, teraz mamy inne czasy i nie znasz się na tym, czy na tamtym… I cóż, mama wraca do siebie i choć tego nie pokazuje to pęka jej serce.
